Wspomnienia

Andrzej Jerzy Tadeusz Hopfer urodził się 6 sierpnia 1933 r. w Warszawie, w rodzinie prawnika i pisarki. W młodości uprawiał wyczynowo lekkoatletykę – na mistrzostwach Polski w 1956 r. zdobył srebrny medal w sztafecie 4 × 400 m – i sportowego charakteru, jak sam podkreślał, nie porzucił nigdy. Ukończył Wydział Geodezji i Kartografii Politechniki Warszawskiej (1952–1957), a w 1960 r. został przeniesiony służbowo do Wyższej Szkoły Rolniczej w Olsztynie, gdzie współtworzył studium geodezji i urządzeń rolnych. Z olsztyńską uczelnią – WSR, Akademią Rolniczo-Techniczną, wreszcie Uniwersytetem Warmińsko-Mazurskim – związał całe życie zawodowe: profesor nadzwyczajny od 1977 r., zwyczajny od 1987 r., przez dwie kadencje (1981–1987) rektor ART. Później był rektorem Wyższej Szkoły Inżynierii Gospodarki w Słupsku, a od 2013 r. rektorem Wyższej Szkoły Gospodarowania Nieruchomościami w Warszawie.

Jego dorobek naukowy obejmuje ponad 500 publikacji, w tym około 300 monografii i rozpraw, 6 podręczników i 21 skryptów; wypromował 18 doktorów, a pod jego kierunkiem powstało 650 prac dyplomowych. Od 1998 r. był członkiem korespondentem Polskiej Akademii Nauk, doktorem honoris causa Uniwersytetu w Sopronie (1996) i Akademii Rolniczej im. Hugona Kołłątaja w Krakowie (1997), przedstawicielem Polski w 7. Komisji Międzynarodowej Federacji Geodetów (FIG), członkiem Royal Institution of Chartered Surveyors. Przewodniczył Państwowej Radzie Nieruchomości (1999–2003), przez wiele lat zasiadał w Państwowej Komisji Kwalifikacyjnej, współorganizował Kongresy Katastralne. Odznaczony Krzyżem Kawalerskim (1979) i Krzyżem Oficerskim (1984) Orderu Odrodzenia Polski, uhonorowany Honorowym Obywatelstwem Olsztyna, a w 1997 r. – medalem „Amicus de Rebus Peritorum Polonorum” za zasługi dla zawodu rzeczoznawcy majątkowego.

Dla naszego środowiska był kimś więcej niż uczonym. Gdy po zmianach ustrojowych trzeba było zbudować w Polsce nowy zawód, to on wyznaczył mu kształt: w 1991 r. powołał pierwsze w kraju Podyplomowe Studium Wyceny Nieruchomości, 5 listopada 1991 r. utworzył grupę inicjatywną Polskiego Stowarzyszenia Rzeczoznawców Wyceny Nieruchomości i doprowadził do jego rejestracji w Sądzie Rejonowym w Olsztynie 20 lutego 1992 r., a na I Konferencji Naukowej w Częstochowie w grudniu 1992 r. złożył wniosek o powołanie Polskiej Federacji Stowarzyszeń Rzeczoznawców Majątkowych, której był potem przez dwie kadencje prezydentem. Z jego inicjatywy powstało Towarzystwo Naukowe Nieruchomości (1993), on też opracował założenia do ustawy o gospodarce nieruchomościami uchwalonej w 1997 r. Stowarzyszeniem kierował jako prezes od 1992 do 2019 r.; w szczytowym okresie PSRWN liczyło 28 oddziałów i około 2500 członków.

Odszedł w grudniu 2023 r., wkrótce po swoich dziewięćdziesiątych urodzinach. Pożegnaliśmy go 18 grudnia 2023 r. na Cmentarzu Północnym w Warszawie – rodzina, przyjaciele, przedstawiciele Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego, Stowarzyszenia Geodetów Polskich, Federacji i naszego Stowarzyszenia, które od tego czasu nosi jego imię. W Olsztynie – mieście, którego był honorowym obywatelem i z którego wyszła olsztyńska szkoła gospodarki nieruchomościami – pozostaje dla nas nauczycielem i punktem odniesienia: w rzetelności warsztatu, w szacunku dla wiedzy i w przekonaniu, że wycena nieruchomości jest służbą publiczną. Człowiek niebanalny, o wszechstronnej wiedzy i wielkiej intuicji, pogodny, pełen humoru i życzliwości.

Jerzy Milkamanowicz urodził się 2 lipca 1945 r. na Wileńszczyźnie. Do szkoły średniej uczęszczał w Technikum Budowlanym w Olsztynie, studiował na Wydziale Budownictwa ówczesnej Wyższej Szkoły Rolniczej w Olsztynie oraz na Politechnice Warszawskiej, uzyskując tytuł inżyniera budownictwa. Od 1975 r. posiadał uprawnienia budowlane.

Pracę zawodową rozpoczął w przedsiębiorstwach budowlanych, m.in. w Przedsiębiorstwie Inwestycji Szkół Wyższych. Przez wiele lat związany był z Akademią Rolniczo-Techniczną, a później Uniwersytetem Warmińsko-Mazurskim w Olsztynie, gdzie pełnił funkcje kierownika Działu Obsługi Technicznej, dyrektora ds. technicznych (przez około piętnaście lat) oraz kierownika Działu Gospodarki Lokalami i Nieruchomościami. Znał więc nieruchomości od strony, o której rzeczoznawca często wie najmniej – od strony ich budowy, utrzymania i zarządzania.

Był jednym z pierwszych inicjatorów tworzenia w Polsce zawodu rzeczoznawcy majątkowego: członkiem-założycielem Polskiego Stowarzyszenia Rzeczoznawców Wyceny Nieruchomości oraz Stowarzyszenia Zarządców Nieruchomości, w obu dziedzinach uzyskał uprawnienia państwowe. Był biegłym Sądu Okręgowego w Olsztynie, prowadził zajęcia na kursach dla rzeczoznawców majątkowych i był opiekunem wielu praktyk zawodowych.

Należał do grona osób, które zakładały olsztyński Oddział Stowarzyszenia. Od chwili jego utworzenia nieprzerwanie, przez cztery kadencje, pełnił funkcję Prezesa Zarządu Oddziału – to za jego prezesury ukształtowały się formy działania, które trwają do dziś: regularne szkolenia, konferencje, praca komisji, a także życie koleżeńskie z Mistrzostwami Polski w Tenisie na czele. Zmarł 3 lutego 2003 r. w Olsztynie, w trakcie sprawowania funkcji.

Bolesław Rusak urodził się w 1941 r. Ukończył Wydział Geodezji i Urządzeń Rolnych Wyższej Szkoły Rolniczej w Olsztynie (1961–1965); kształcił się także na Politechnice Warszawskiej.

Całe życie zawodowe poświęcił geodezji i gospodarce nieruchomościami w administracji publicznej. Pracował w Powiatowym Biurze Geodezji i Urządzeń Rolnych w Sławnie (1965–1966), w olsztyńskiej Delegaturze Głównego Urzędu Geodezji i Kartografii (od 1966 r.) i w Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Olsztynie (od 1973 r.). W latach 1976–1983 był dyrektorem Wojewódzkiego Biura Geodezji i Kartografii w Olsztynie, w 1984 r. kierował Wojewódzkim Ośrodkiem Dokumentacji Geodezyjnej, a od 1 stycznia 1985 r. był szefem Terenowego Wydziału Geodezyjnego „Geoprojekt” w Olsztynie; gdy w 1990 r. w jego miejsce powstało Przedsiębiorstwo Techniczno-Usługowe Geoprojekt, objął stanowisko zastępcy dyrektora.

Od 1991 r. aktywnie działał na rzecz tworzącego się w Polsce ruchu rzeczoznawców majątkowych. W 1992 r. był współzałożycielem Polskiego Stowarzyszenia Rzeczoznawców Wyceny Nieruchomości i współautorem jego Statutu, a przez wiele lat – członkiem Państwowej Komisji Kwalifikacyjnej nadającej uprawnienia zawodowe. Należał do pionierów naszego zawodu.

Jego pasją życiową był tenis. Pomysł zawodów dla rzeczoznawców zrodził się podczas III Krajowej Konferencji w Krakowie w 1994 r.; patronat objęli prezydent PFSRM Andrzej Kalus i prezes PSRWN prof. Andrzej Hopfer, a organizacji pierwszych edycji podjął się właśnie Bolesław Rusak. I Mistrzostwa Polski Rzeczoznawców Majątkowych w Tenisie Ziemnym odbyły się w Olsztynie w 1995 r. – i przez kolejne lata to nasz Oddział był ich gospodarzem. Podczas jubileuszowych XX Mistrzostw w Olsztynie (2014) uczestnicy postanowili, że zawody będą nosić jego imię. Mistrzostwa im. Bolesława Rusaka rozgrywane są do dziś (XXVII edycja – Ostróda, 2023), łącząc środowisko rzeczoznawców z całej Polski tak, jak On to sobie wymarzył.

Uroczystości pogrzebowe odbyły się 4 marca 2016 r. na Cmentarzu Komunalnym w Dywitach pod Olsztynem. Odszedł nasz dobry, niezapomniany Kolega. Cześć Jego pamięci.